سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿١﴾
تسبيح و تقديس كن پروردگار والا مقام خود را .(١)
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾
همان خداوندي كه ( چيزها را ) ميآفريند و سپس ( آنها را هماهنگ ميكند و ) ميآرايد .(٢)
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾
خداوندي كه اندازهگيري ميكند و ( هرچيزي را آن گونه كه شايسته و بايسته است ميآفريند ، و آن گاه آن را به كاري ) رهنمود مينمايد ( كه بايد بكند ) .(٣)
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾
خداوندي كه چَراگاه را ( براي تغذيه جانداران از زمين ميروياند و ) بيرون ميآورد .(٤)
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾
سپس آن را خشك و سياه ميگرداند .(٥)
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰ ﴿٦﴾
ما قرآن را بر تو خواهيم خواند و به تو خواهيم آموخت ، و تو ديگر آن را فراموش نخواهي كرد .(٦)
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾
مگر چيزي را كه خدا بخواهد . قطعاً او آشكارا و نهان را ميداند . ( چنين خدائي نگاهبان قرآن است و آنچه مورد نياز بشر بوده و هست از طريق وحي قرآن به تو ميرساند ، و چيزي را در اين زمينه فروگذار نميكند ) .(٧)
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾
ما تو را براي شريعت ساده و آسان ( آئين اسلام ) آماده ميسازيم ( و كارهاي خيري را براي تو آسان مينمائيم و در انجام آنها توفيقت ميدهيم ) .(٨)
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾
اگر پند و اندرز سودمند باشد ، پند و اندرز بده .(٩)
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾
كسي كه ( احساس مسؤوليّت ميكند و از خدا ) ميترسد ، پند و اندرز خواهد گرفت .(١٠)
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿١١﴾
و بدبختترين فرد ( پند و اندرز را كنار خواهد گذاشت و ) از آن دوري خواهد گزيد .(١١)
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾
آن كسي كه داخل عظيمترين ( و هولناكترين ) آتش خواهد شد و بدان خواهد سوخت .(١٢)
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾
سپس در آن آتش ( براي هميشه ميماند و ) نه ميميرد ( و آسوده ميگردد ) و نه زنده ( بشمار ميآيد و حالتي كه در آن است زندگي ناميده ) ميشود .(١٣)
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾
قطعاً رستگار ميگردد كسي كه خويشتن را ( از كثافت كفر و معاصي ) پاكيزه دارد .(١٤)
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾
و نام پروردگار خود را ببرَد و نماز بگزارد و فروتني كند .(١٥)
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿١٦﴾
بلكه ( بنا به سرشت انساني ) زندگي دنيا را ( كه محسوس و نقد است ، بر زندگي آخرت كه نامحسوس و نسيه است ) ترجيح ميدهيد و برميگزينيد .(١٦)
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ ﴿١٧﴾
در حالي كه آخرت ( از دنيا ) بهتر و پايندهتر است ( عاقل چرا بايد فاني و گذرا را بر باقي و پايا ترجيح دهد ؟ ) .(١٧)
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ ﴿١٨﴾
اين ( چيزها منحصر به اين كتاب آسماني نيست ، بلكه ) در كتابهاي پيشين ( نيز آمده و ) بوده است .(١٨)
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾
( از جمله در ) كتابهاي ابراهيم و موسي .(١٩)
خدايا از تو باشم دور تا كي؟